สุวิทูรสูตร

๗. สุวิทูรสุตฺตวณฺณนา

[๔๗] สตฺตเม สุวิทูรวิทูรานีติ เกนจิ ปริยาเยน น อาสนฺนานิ หุตฺวา สุวิทูราเนว วิทูรานิ. นภญฺจ ภิกฺขเว ปฐวี จาติ อากาสญฺจ มหาปฐวี จ. ตตฺถ กิญฺจาปิ ปฐวิโต อากาสํ นาม น ทูเร, ทฺวงฺคุลมตฺเตปิ โหติ. อญฺญมญฺญํ อลคฺคนฏฺเฐน ปน "สุวิทูรวิทูเร"ติ วุตฺตํ. เวโรจโนติ สุริโย. อสตญฺจ ภิกฺขเว ธมฺโมติ จตุสติปฏฺฐานาทิเภโท สตฺตตึสโพธิปกฺขิยธมฺโม. อสตญฺจ ธมฺโมติ ทฺวาสฏฺฐิทิฏฺฐิคตเภโท อสทฺธมฺโม.

ปภงฺกโรติ อาโลกกโร. อพฺยายิโก ๓- โหตีติ อวิคจฺฉนสภาโว ๔- โหติ. สตํ สมาคโมติ ปณฺฑิตานํ มิตฺตสนฺถววเสน สมาคโม. ยาวมฺปิ ๕- ติฏฺเฐยฺยาติ ยตฺตกํ

เล่มที่ ๒๑ อังคุตตรนิกาย จตุกกนิบาต๑๒๙

ที่มาและฉบับอื่นของ “สุวิทูรสูตร”