สุวิทูรสูตร
๗. สุวิทูรสุตฺตวณฺณนา
[๔๗] สตฺตเม สุวิทูรวิทูรานีติ เกนจิ ปริยาเยน น อาสนฺนานิ หุตฺวา สุวิทูราเนว วิทูรานิ. นภญฺจ ภิกฺขเว ปฐวี จาติ อากาสญฺจ มหาปฐวี จ. ตตฺถ กิญฺจาปิ ปฐวิโต อากาสํ นาม น ทูเร, ทฺวงฺคุลมตฺเตปิ โหติ. อญฺญมญฺญํ อลคฺคนฏฺเฐน ปน "สุวิทูรวิทูเร"ติ วุตฺตํ. เวโรจโนติ สุริโย. อสตญฺจ ภิกฺขเว ธมฺโมติ จตุสติปฏฺฐานาทิเภโท สตฺตตึสโพธิปกฺขิยธมฺโม. อสตญฺจ ธมฺโมติ ทฺวาสฏฺฐิทิฏฺฐิคตเภโท อสทฺธมฺโม.
ปภงฺกโรติ อาโลกกโร. อพฺยายิโก ๓- โหตีติ อวิคจฺฉนสภาโว ๔- โหติ. สตํ สมาคโมติ ปณฺฑิตานํ มิตฺตสนฺถววเสน สมาคโม. ยาวมฺปิ ๕- ติฏฺเฐยฺยาติ ยตฺตกํ