ปุญญาภิสันทสูตร ที่ ๒

๒. ทุติยปุญฺญาภิสนฺทสุตฺตวณฺณนา

[๕๒] ทุติเย อริยกนฺเตหีติ มคฺคผลสมฺปยุตฺเตหิ. ตานิ หิ อริยานํ กนฺตานิ โหนฺติ ปิยานิ มนาปานิ. เสสํ สุตฺตนฺเต ตาว ยํ วตฺตพฺพํ สิยา, ตํ วิสุทฺธิมคฺเค ๒- วุตฺตเมว.

คาถาสุ ปน สทฺธาติ โสตาปนฺนสฺส สทฺธา อธิปฺเปตา. สีลนฺติ โสตาปนฺนสฺส สีลเมว. อุชุภูตญฺจ ทสฺสนนฺติ กายวงฺกาทีนํ อภาเวน ขีณาสวสฺส ทสฺสนํ อุชุภูตทสฺสนนฺนาม. อาหูติ กถยนฺติ. ปสาทนฺติ พุทฺธธมฺมสํเฆสุ ปสาทํ. ธมฺมทสฺสนนฺติ จตุสจฺจธมฺมทสฺสนํ.

เล่มที่ ๒๑ อังคุตตรนิกาย จตุกกนิบาต๑๓๘

ที่มาและฉบับอื่นของ “ปุญญาภิสันทสูตร ที่ ๒”