ฌานสูตร ที่ ๒
๔. ทุติยนานากรณสุตฺตวณฺณนา
[๑๒๔] จตุตฺเถ รูปเมว รูปคตํ นาม. เสสปเทสุปิ เอเส นโย. อนิจฺจโตติ- อาทีสุ หุตฺวา อภาวฏฺเฐน อนิจฺจโต, อาพาธฏฺเฐน โรคโต, อนฺโต ปทุสฺสนฏฺเฐน ๔- คณฺฑโต, อนุปวิสนฏฺเฐน สลฺลโต, สทุกฺขฏฺเฐน อฆโต, สมฺปีฬนฏฺเฐน อาพาธโต, อวิเธยฺยฏฺเฐน ปรโต, ปลุชฺชนฏฺเฐน ปโลกโต, นิสฺสตฺตฏฺเฐน สุญฺญโต,
@๓ สี. จตฺตาโร จตฺตาโร ๔ ม. อาสวนฏฺเฐน อวสวุตฺตนฏฺเฐน อนตฺตโต. เอตฺถ จ "อนิจฺจโต ปโลกโต"ติ ทฺวีหิ ปเทหิ อนิจฺจลกฺขณํ กถิตํ, "สุญฺญโต อนตฺตโต"ติ ทฺวีหิ อนตฺตลกฺขณํ, เสเสหิ ทุกฺขลกฺขณํ กถิตนฺติ เวทิตพฺพํ. สมนุปสฺสตีติ ญาเณน ปสฺสติ. เอวํ ปญฺจกฺขนฺเธ ติลกฺขณํ อาโรเปตฺวา ปสฺสนฺโต ตโย มคฺเค ตีณิ ผลานิ สจฺฉิกโรติ. สุทฺธาวาสานํ เทวานํ สหพฺยตํ อุปปชฺชตีติ ตตฺถ ฐิโต จตุตฺถชฺฌานํ ภาเวตฺวา อุปปชฺชติ.