๙. ธมฺมกถิกสุตฺตวณฺณนา

[๑๓๙] นวเม อสหิตนฺติ อตฺเถน อสํยุตฺตํ. น กุสลา โหตีติ อจฺเฉกา ๑- โหติ. สหิตาสหิตสฺสาติ อตฺถนิสฺสิตสฺส วา อนิสฺสิตสฺส วา. เอวํ สพฺพตฺถ อตฺโถ เวทิตพฺโพ.

๑๐. วาทีสุตฺตวณฺณนา

[๑๔๐] ทสเม อตฺถโต ปริยาทานํ คจฺฉตีติ อฏฺฐกถํ ปุจฺฉิโต ปริยาทานํ ปริกฺขยํ คจฺฉติ, กเถตุํ น สกฺโกติ. โน พฺยญฺชนโตติ พฺยญฺชนํ ปนสฺส ปวตฺตติ น ปริยาทิยติ. เอเสว นโย สพฺพตฺถาติ.

เล่มที่ ๒๑ อังคุตตรนิกาย จตุกกนิบาต๒๒๖

ที่มาและฉบับอื่นของ “สังโยชนสูตรที่ ๑ ข้อ [๑๓๑]”