๗. ทุติยกาลสุตฺตวณฺณนา

[๑๔๗] สตฺตเม กาลาติ ตสฺมึ ตสฺมึ กาเล ธมฺมสฺสวนาทิวเสน ปวตฺตานํ กุสลธมฺมานํ เอตํ อธิวจนํ. เต วิภาวิสฺสนฺติ ๒- เจว อนุปริวตฺติสฺสนฺติ ๓- จ. อาสวานํ ขยนฺติ อรหตฺตํ. อฏฺฐมํ อุตฺตานเมว.

๙-๑๐. สุจริตสุตฺตาทิวณฺณนา

[๑๔๙-๑๕๐] นวเม สณฺหวาจาติ ๔- มุทุกวาจา. มนฺตภาสาติ มนฺตสงฺขาตาย ปญฺญาย ปริจฺฉินฺทิตฺวา กถิตกถา. ทสเม สีลสาโรติ สารสมฺปาปกํ สีลํ. เสเสสุปิ เอเสว นโย.