@๔-๔ ฉ.ม. พาหุสจฺจมฺปิ ขีณาสวสฺเสว สีลํ พาหุสจฺจญฺจ

อุทฺธเตนาติ อุทฺธจฺจสหคเตน. สมฺผญฺจาติ สมฺผปฺปลาปํ. ๑- อสมาหิตสงฺกปฺโปติ อฏฺฐปิตสงฺกปฺโป. มโคติ มคสทิโส. ๒- อาราติ ทูเร. ถาวเรยฺยมฺหาติ ถาวรภาวโต. ๓- ปาปทิฏฺฐีติ ลามกทิฏฺฐิ. อนาทโรติ อาทรรหิโต. สุตวาติ สุเตน อุปคโต. ปฏิภาณวาติ ทุวิเธน ปฏิภาเณน สมนฺนาคโต. ปญฺญายตฺถํ วิปสฺสตีติ สห วิปสฺสนาย มคฺคปญฺญาย จตุนฺนํ สจฺจานํ อตฺถํ วินิวิชฺฌิตฺวา ปสฺสติ. ปารคู สพฺพธมฺมานนฺติ สพฺเพสํ ขนฺธาทิธมฺมานํ ปารํ คโต, อภิญฺญาปารคู ปริญฺญาปารคู ปหานปารคู ภาวนาปารคู สจฺฉิกิริยาปารคู สมาปตฺติปารคูติ เอวํ ฉพฺพิเธน ปารคมเนน สพฺพธมฺมานํ ปารํ ปริโยสานํ คโต. อขิโลติ ราคขิลาทิวิรหิโต. ปฏิภาณวาติ ทุวิเธเนว ปฏิภาเณน สมนฺนาคโต. พฺรหฺมจริยสฺส เกวลีติ สกลพฺรหฺมจริโย. เสสเมตฺถ อุตฺตานเมวาติ.

เล่มที่ ๒๑ อังคุตตรนิกาย จตุกกนิบาต๔๕

ที่มาและฉบับอื่นของ “อุรุเวลสูตร ที่ ๒”