@๖ ขุ.ธ. ๒๕/๓๐๔/๖๙ จูฬสุภทฺทาวตฺถุ

@๗ ฉ.ม. ฉฬภิญฺญานํเยว ๘ ฉ.ม. มํ สลฺลกฺเขยฺย เวสฺสวโณ มหาราชา จูฬสุภทฺทาย กเถสิ "ภทฺเท มา โข ตฺวํ วิมนา อโหสิ, มา ทุมฺมนา. อธิวุตฺถํ เต ภควตา สฺวาตนาย ภตฺตํ สทฺธึ ภิกฺขุสํเฆนา"ติ. สา ตุฏฺฐปหฏฺฐา ทานเมว สํวิทหิ. สกฺโกปิ โข เทวราชา วิสฺสกมฺมํ อามนฺเตสิ "ตาต ทสพโล จูฬสุภทฺทาย สนฺติกํ สาเกตนครํ คจฺฉิสฺสติ, ปญฺจ กูฏาคารสตานิ มาเปหี"ติ. โส ตถา อกาสิ. สตฺถา ปญฺจหิ ฉฬภิญฺญสเตหิ ปริวุโต กูฏาคารยาเนน มณิวณฺณํ อากาสํ วิลิขนฺโต วิย สาเกตนครํ อคมาสิ.

สุภทฺทา พุทฺธปฺปมุขสฺส ภิกฺขุสํฆสฺส ทานํ ทตฺวา สตฺถารํ วนฺทิตฺวา อาห "ภนฺเต มยฺหํ สสุรปกฺโข มิจฺฉาทิฏฺฐิโก, สาธุ เตสํ อนุจฺฉวิกํ ธมฺมํ กเถถา"ติ. สตฺถา ธมฺมํ เทเสสิ. กาฬกเสฏฺฐี ๑- โสตาปนฺโน หุตฺวา อตฺตโน อุยฺยานํ ทสพลสฺส อทาสิ. อเจลกา "อมฺหากํ ปฐมํ ทินฺนนฺ"ติ นิกฺขมิตุํ น อิจฺฉนฺติ. "คจฺฉถ นีหริตพฺพนิยาเมน เต นีหรถา"ติ สพฺเพ นีหราเปตฺวา ตตฺเถว สตฺถุ วิหารํ กาเรตฺวา พฺรหฺมเทยฺยํ กตฺวา อุทกํ ปาเตสิ. โส กาฬเกน การิตตาย กาฬการาโม นาม ชาโต. ภควา ตสฺมึ สมเย ตตฺถ วิหรติ. เตน วุตฺตํ "สาเกเต วิหรติ กาฬการาเม"ติ.

ภิกฺขู อามนฺเตสีติ ปญฺจสตภิกฺขู อามนฺเตสิ. เต กิร สาเกตนครวาสิโน กุลปุตฺตา สตฺถุ ธมฺมเทสนํ สุตฺวา สตฺถุ สนฺติเก ปพฺพชิตฺวา อุปฏฺฐานสาลายํ นิสินฺนา "อโห พุทฺธคุณา นาม มหนฺตา, เอวรูปํ นาม มิจฺฉาทิฏฺฐิกํ กาฬกเสฏฺฐึ ทิฏฺฐิโต โมเจตฺวา โสตาปตฺติผลํ ปาเปตฺวา สกลนครํ สตฺถารา เทวโลกสทิสํ กตนฺ"ติ ทสพลสฺส คุณํ กเถนฺติ. สตฺถา เตสํ คุณํ กเถนฺตานํ จิตฺตํ อุปปริกฺขิตฺวา "มยิ คเต มหตี เทสนา สมุฏฺฐหิสฺสติ, เทสนาปริโยสาเน จ อิเม ปญฺจสตา ภิกฺขู อรหตฺเต ปติฏฺฐหิสฺสนฺติ, มหาปฐวี อุทกปริยนฺตํ กตฺวา กมฺปิสฺสตี"ติ

เล่มที่ ๒๑ อังคุตตรนิกาย จตุกกนิบาต๕๕

ที่มาและฉบับอื่นของ “กาฬกสูตร”