ภควาปิ สุตฺตํ นิฏฺฐาเปตฺวา คาถาหิ กูฏํ คณฺหนฺโต ยงฺกิญฺจีติอาทิมาห. ตตฺถ อชฺโฌสิตํ สจฺจมุตํ ปเรสนฺติ ปเรสํ สทฺธาย ปรปตฺติยายนาย สจฺจนฺติ ๙- มญฺญิตฺวา อชฺโฌสิตํ คิลิตฺวา ปรินิฏฺฐเปตฺวา คหิตํ. สยสํวุเตสูติ ๑๐- สยเมว สํวริตฺวา ปิยายิตฺวา ๑๑- คหิตคฺคหเณสุ, ทิฏฺฐิคติเกสูติ อตฺโถ. ทิฏฺฐิคติกา หิ สยํสํวุตาติ

@๔ ฉ.ม. ตาทิตา ๕ ฉ.ม. ตาที. เอวมุปริปิ

@๖ ขุ. มหา. ๒๙/๑๘๐,๘๙๕/๑๓๘,๕๖๒ ปรมฏฺฐกสุตฺตนิทฺเทส,

เล่มที่ ๒๑ อังคุตตรนิกาย จตุกกนิบาต๕๘

ที่มาและฉบับอื่นของ “กาฬกสูตร”