๒. สังกิตสูตร

อรรถกถาสังกิตสูตรที่ ๒

พึงทราบวินิจฉัยในสังกิตสูตรที่ ๒ ดังต่อไปนี้ :-

บทว่า อุสฺสงฺกิตปริสงฺกิโต ได้แก่ ถูกระแวงและถูกสงสัย.

บทว่า อปิ อกุปฺปธมฺโม ความว่า ถึงจะเป็นพระขีณาสพผู้มีธรรมไม่กำเริบก็จริง ย่อมจะถูกภิกษุชั่วเหล่าอื่นระแวงสงสัยได้.

พวกหญิงที่อาศัยรูปร่างเลี้ยงชีพ ท่านเรียกว่า เวสิยา (หญิงแพศยา)

ในบทว่า เวสิยโคจโร เป็นต้น หญิงเหล่านั้นเป็นโคจรของภิกษุนั้น เหตุนั้นจึงชื่อว่ามีหญิงแพศยาเป็นโคจร. อธิบายว่า ไปเรือนของหญิงเหล่านั้นเนืองๆ.

ในบทที่เหลือก็นัยนี้หมือนกัน.

ก็บรรดาบทเหล่านั้น บทว่า วิธวา ได้แก่ หญิงผัวตาย.

บทว่า ถุลฺลกุมารี ได้แก่ นางสาวแก่. จบอรรถกถาสังกิตสูตรที่ ๒