๓. อุปกิเลสสูตร

๓. อุปกฺกิเลสสุตฺตวณฺณนา

ตติเย น จ ปภสฺสรนฺติ น จ ปภาวนฺตํ. ปภงฺคุ จาติ ปภิชฺชน- สภาวํ. อโยติ กาฬโลหํ. โลหนฺติ ฐเปตฺวา อิธ วุตฺตานิ จตฺตาริ อวเสสโลหํ. สชฺฌุนฺติ ๑- รชตํ. จิตฺตสฺสาติ จตุภูมิกกุสลจิตฺตสฺส. เตภูมิกสฺส ตาว อุปกฺกิเลสา โหนฺติ, ๒- โลกุตฺตรสฺส กถํ โหนฺตีติ? อุปฺปชฺชิตุํ อทาเนน. ๓- ยทคฺเคน หิ อุปฺปชฺชิตุํ น เทนฺติ, ตทคฺเคเนว เต โลกิยสฺสปิ โลกุตฺตรสฺสปิ อุปกฺกิเลสา นาม โหนฺติ. ปภงฺคุ จาติ อารมฺมเณ จุณฺณวิจุณฺณภาวูปคมเนน ภิชฺชนสภาวํ. สมฺมา สมาธิยติ อาสวานํ ขยายาติ อาสวานํ ขยสงฺขาตอรหตฺตสฺส อตฺถาย เหตุนา การเณน สมาธิยติ. เอตฺตาวตา จิตฺตํ วิโสเธตฺวา อรหตฺเต ปติฏฺฐิตํ ขีณาสวํ ทสฺเสติ. อิทานิสฺส อภิญฺญาปฏิเวธํ ทสฺเสนฺโต ยสฺส ยสฺส จาติอาทิมาห. ตํ อุตฺตานตฺถเมวาติ.