บทว่า นิกฺขิตฺตานิ ได้แก่ ที่หว่านลง.

บทว่า สปฺปฏิภาคา ได้แก่ ที่เห็นลม.

บทว่า อภิโทสอฑฺฒรตฺตํ ได้แก่ ในเวลาใกล้กึ่งราตรี คือเมื่อเที่ยงคืน ปรากฏเฉพาะหน้า.

บทว่า ภตฺตกาลสมเย ได้แก่ ในสมัย กล่าวคือเวลาเสวยพระกระยาหารของราชตระกูลทั้งหลาย.