บทว่า อธิมตฺตํ ได้แก่ ทุกข์มีกำลัง.

บทว่า ทนฺธวิราคํ ความว่า ทุกข์หนัก คือทุกข์ที่คลายไปได้ไม่เร็ว ได้แก่ค่อยๆ คลายไป.

บทว่า อุรตฺตาฬี กนฺทติ ได้แก่ ค่อนอุระคร่ำครวญ.

บทว่า ปริเยฏฺฐิ ได้แก่ การแสวงหา.