บทว่า เวทพหุโล ได้แก่ มากไปด้วยปีติและปราโมทย์.

บทว่า อสนฺตุฏฺฐิพหุโล ได้แก่ ไม่สันโดษในกุสลธรรมทั้งหลาย.

บทว่า อนิกฺขิตฺตธุโร ได้แก่ วางธุระ คือประคองความเพียรไว้.

บทว่า อุตฺตริญฺจ ปตาเรติ ได้แก่ ทำความเพียรในบัดนี้และให้ยิ่งๆ ขึ้นไป. จบอรรถกถามหัตตสูตรที่ ๖