พระผู้มีพระภาคเจ้าจบพระสูตรอย่างนี้แล้ว บัดนี้ เมื่อทรงสรุปด้วยคาถาทั้งหลาย จึงตรัสคำเป็นต้นว่า โย นํ ภชติ สพฺพทา ดังนี้.

บรรดาบทเหล่านั้น บทว่า ภรติ ได้แก่ หาเลี้ยง บำรุง.

บทว่า สพฺพกามหรํ คือ ให้สิ่งน่าใคร่ทั้งปวง.

บทว่า โสตฺถี แปลว่า เป็นหญิงที่ดี.