บทว่า น เวธติ คือ ไม่หวั่นไหว ไม่เศร้าโศกถึง.

บทว่า อตฺถวินิจฺฉยญฺญู คือ เป็นผู้ฉลาดในการวินิจฉัยเหตุผล.

บทว่า ปุราณํ ได้แก่ คงเก่าอยู่นั่นแหละ เพราะไม่มีการเปลี่ยนแปลง.

บทว่า ชปฺเปน คือ ด้วยการสรรเสริญ.