บทว่า ปตฺตกฺขนฺโธ แปลว่า มีพระศอตก.

บทว่า ปชฺฌายนฺโต แปลว่า ทรงครุ่นคิดอยู่.

บทว่า อปฺปฏิภาโณ แปลว่า ทรงคิดไม่ออก.

คำที่เหลือมีนัยดังกล่าวแล้วในหนหลังนั่นแล. จบอรรถกถาโกสลสูตรที่ ๙