บทว่า วิรุฬฺหึ ได้แก่ ถึงความเป็นผู้ไม่หวั่นไหว เพราะความเป็นผู้งอกงาม.

บทว่า เวปุลฺลํ ได้แก่ ความเป็นใหญ่.

บทที่เหลือในที่ทั้งปวงง่ายทั้งนั้น. จบอรรถกถาทุติยอคารวสูตรที่ ๑๐

จบเสขพลวรรควรรณนาที่ ๑