ด้วยบทว่า กิมสฺส รชคฺคสฺมึ ตรัสว่า อะไรชื่อว่าปลายผงละอองของบุคคลนั้น.

บทว่า อภิรูปา แปลว่า งดงาม. บทว่า ทสฺสนียา ได้แก่ ควรแก่การชม.

บทว่า ปาสาทิกา ได้แก่ นำความแจ่มใสมาให้จิต โดยการเห็นเท่านั้น.

บทว่า ปรมาย ได้แก่ สูงสุด.