บทว่า โน ปรานุเปกฺขี ได้แก่ ไม่มัวสนใจในกิจที่ผู้อื่นทำและยังไม่ได้ทำ.

บทว่า อปฺปญฺญาโต ได้แก่ ไม่ปรากฏ (ไม่มีชื่อเสียง) คือมีบุญน้อย.

บทว่า อปฺปญฺญาตเกน ได้แก่ เพราะความเป็นผู้ไม่ปรากฏคือไม่มีชื่อเสียง มีบุญน้อย.

บทว่า โน ปริตสฺสติ ได้แก่ ไม่ถึงความสะดุ้ง.