บทว่า ปาณหรานํ ได้แก่ คร่าชีวิตเสียได้.

พระนิพพานพึงทราบว่า ชื่อว่าทิศ ในคำว่า ยา สา ทิสา เพราะปรากฏเห็นชัดในธรรมมีธรรมเป็นที่รำงับสังขารทั้งปวงเป็นต้น แต่เพราะเหตุที่สังขารทั้งปวงอาศัยพระนิพพานนั้น จึงถึงความรำงับ ฉะนั้น จึงตรัสเรียกพระนิพพานนั้นว่า ธรรมเป็นที่รำงับสังขารทั้งปวง.

คำที่เหลือในที่ทุกแห่งง่ายทั้งนั้น.

ก็ในสูตรนี้ ตรัสศีล สมาธิ ปัญญา รวมกันแล. จบอรรถกถาโสตวสูตรที่ ๑๐