บทว่า กตฺถจิ ได้แก่ ในถิ่นที่ไรๆ.

บทว่า กิญฺจินา คือ แม้มีประมาณน้อยไรๆ.

ในสูตรนี้ตรัสวิปัสสนาอย่างเดียวนั้นได้ แม้สมณะผู้เป็นพหูสูต มีญาณ มีปัญญายิ่งนักก็บำเพ็ญได้. พระโสดาบัน พระสกทาคามีและพระอนาคามีย่อมทำได้ทั้งนั้น. พระขีณาสพ ไม่ต้องพูดแล. จบอรรถกถาติกัณฑกีสูตรที่ ๔