บทว่า สมิหิตํ ได้แก่ รวบรวม คือทำให้เป็นกอง. อธิบายว่า ตั้งไว้เป็นกลุ่มเป็นก้อน.

บทว่า ตทนุคายนฺติ ความว่า บัดนี้พราหมณ์ทั้งหลายก็ขับสาธยายมนต์ตามที่โบราณพราหมณ์เหล่านั้นขับมาก่อน.

บทว่า ตทนุภาสนฺติ ได้แก่ กล่าวมนต์นั้นตาม.

บทนี้เป็นไวพจน์ของบทก่อนนั่นแล.