บทว่า อาชฺชวํ ได้แก่ ความไปตรงแห่งญาณ.

บทว่า ชโว ได้แก่ ความดำเนินไปแห่งญาณอันกล้า.

บทว่า มทฺทวํ คือ ความอ่อนโยนเป็นปกติ.

บทว่า ขนฺติ ได้แก่ ความอดทนด้วยความอดกลั้นนั่นแล.