บทว่า ภยา ได้แก่ จากภัยคือความสะดุ้งแห่งจิต.

บทว่า ปงฺกา ได้แก่ จากเปลือกตม คือกิเลส.

บทว่า สงฺโค ปงฺโก จ อุภยํ ความว่า ทั้งสองอย่างนี้ คือสังคะ (เครื่องขัดข้อง) และปังกะ (เปลือกตม).

สองบทพระคาถาว่า เอเต กามา ปวุจฺจนฺติ ยตฺถ สตฺโต ปุถุชฺชโน ความว่า ปุถุชนติด ข้อง เกี่ยวพัน ผูกพันอยู่ในเครื่องข้องและเปลือกตมอันใด.