บทว่า ภตฺตกิลมโต ได้แก่ ความกระวนกระวายที่เกิดจากภัต.

บทว่า วิหารปจฺฉายายํ ได้แก่ ที่เงาร่มท้ายวิหาร.

บทว่า ยเทวสฺส ทิวา สมาธินิมิตฺตํ มนสิกตํ โหติ ความว่า ในสมัยนั้น สมถนิมิตนั่นแหละจะสัญจรไปในมโนทวารของภิกษุผู้นั่งอยู่ในที่พักกลางวัน.

บทว่า โอชฏฺฐายี ความว่า สถิต คือประดิษฐานอยู่แห่งโอชะ.