บทว่า อฏฺฐิตาเยว คือ อฏฺฐิตายเอว ตั้งอยู่ไม่ได้เลย.

บทว่า สจฺฉวินี ได้แก่ (รากไม้) กลับมีผิวเหมือนเดิม คือตั้งอยู่ในที่ตามปกติ.

บทว่า น ปจฺจกฺโกสติ คือ ไม่ด่าตอบ.

บทว่า โรสนฺตํ ได้แก่ บุคคลผู้กระทบอยู่.