บทว่า ภณฺฑนฺตํ ได้แก่ บุคคลผู้ประหารอยู่.

บทว่า สุเนตฺโต ความว่า นัยน์ตา เรียกว่าเนตตะ เพราะนัยน์ตาคู่นั้นสวยงาม ครูนั้นจึงชื่อว่า สุเนตตะ.

บทว่า ติตฺถกโร ได้แก่ ผู้สร้างท่า (ลัทธิ) เป็นที่หยั่งลงสู่สุคติ.

บทว่า วีตราโค ได้แก่ ผู้ปราศจากราคะด้วยอำนาจการข่มไว้.