บทว่า ปสวติ ได้แก่ ย่อมได้.

บทว่า ทิฏฺฐิสมฺปนฺนํ ได้แก่ บุคคลผู้สมบูรณ์ด้วยทัสสนะ. อธิบายว่า คือ พระโสดาบัน.

บทว่า ขนฺตํ ได้แก่ การขุดคุณของตน.

บทว่า ยถา มํ สพฺรหฺมจารีสุ ความว่า เทวดาและการบริภาษในเพื่อนสพรหมจารีนี้เป็นฉันใด เราไม่กล่าวการขุดคุณแบบนี้ ว่าเป็นอย่างอื่น (จากการด่าและบริภาษนั้น).