๒. จุนทิสูตร

๒. จุนฺทีสุตฺตวณฺณนา

[๓๒] ทุติเย ปญฺจหิ รถสเตหีติ ภุตฺตปาตราสา ปิตุ สนฺติกํ เปเสตฺวา ปญฺจ รถสตานิ โยชาเปตฺวา เตหิ ปริวุตาติ อตฺโถ. อุปสงฺกมีติ ภาตรา สทฺธึ ปวตฺติตปญฺหาสากจฺฉํ ปุจฺฉิสฺสามีติ คนฺธมาลาจุณฺณาทีนิ อาทาย อุปสงฺกมิ. ยเทว โส โหตีติ ยทาเอว โส โหติ. อถวา โยเอว โส โหติ. อริยกนฺตานิ สีลานีติ มคฺคผลสมฺปยุตฺตานิ สีลานิ. ตานิ หิ อริยานํ กนฺตานิ โหนฺตีติ, ภวนฺตเรปิ น ปริจฺจชนฺติ. ๒- เสสํ จตุกฺกนิปาเต อคฺคปฺปสาทสุตฺเต ๓- วุตฺตนเยเนว เวทิตพฺพํ.

เล่มที่ ๒๒ อังคุตตรนิกาย ปัญจก-ฉักกนิบาต๔๑

ที่มาและฉบับอื่นของ “๒. จุนทิสูตร”