๒. ปัจฉาสมณสูตร

๒. ปจฺฉาสมณสุตฺตวณฺณนา

[๑๑๒] ทุติเย ปตฺตปริยาปนฺนํ น คณฺหาตีติ อุปชฺฌาเย นิวตฺติตฺวา ฐิเต อตฺตโน ตุจฺฉปตฺตํ ทตฺวา ตสฺส ปตฺตํ น คณฺหาติ, ตโต วา ทิยฺยมานํ น คณฺหาติ. น นิวาเรตีติ อิทํ วจนํ อาปตฺติวีติกฺกมวจนํ นามาติ น ชานาติ, ญตฺวาปิ ๒- "ภนฺเต เอวรูปํ นาม วตฺตุํ น วฏฺฏตี"ติ น นิวาเรติ. กถํ โอปาเตตีติ ตสฺส กถํ ฉินฺทิตฺวา ๓- อตฺตโน กถํ ปเวเสติ. ชโฬติ ชโฑ. ๔- เอฬมูโคติ ปคฺฆริตเขฬมูโค. ๕- ตติยํ อุตฺตานเมว.

เล่มที่ ๒๒ อังคุตตรนิกาย ปัญจก-ฉักกนิบาต๑๒๖

ที่มาและฉบับอื่นของ “๒. ปัจฉาสมณสูตร”