๑๐. สัปปสูตร ที่ ๒๑๐. ทุติยกณฺหสปฺปสุตฺตวณฺณนา[๒๓๐] ทสเม โฆรวิโสติ กกฺขฬวิโส. ทุชิโวฺหติ ทฺวิธา ภินฺนชิโวฺห.ทีฆจาริกวคฺโค ตติโย.