อถ นํ ภตฺตกิจฺจาวสาเน เถรา ปุจฺฉึสุ "กทา อาวุโส โลกุตฺตรธมฺมํ ปฏิวิชฺฌี"ติ. นตฺถิ เม ภนฺเต โลกุตฺตรธมฺโมติ. ฌานลาภีสิ อาวุโสติ. เอตํปิ ภนฺเต นตฺถีติ. นนุ อาวุโส ปาฏิหาริยนฺติ. สารณียธมฺโม เม ภนฺเต ปูริโต, ตสฺส เม ปูริตกาลโต ปฏฺฐาย สเจปิ ภิกฺขุสตสหสฺสํ โหติ, ปตฺตคตํ น ขียตีติ. สาธุ สาธุ สปฺปุริส, อนุจฺฉวิกมิทํ ตุยฺหนฺติ. อิทํ ตาว ปตฺตคตํ น ขียตีติ เอตฺถ วตฺถุ.

อยเมว ปน เถโร เจติยปพฺพเต คิริกณฺเฑ มหาปูชาย ๑- ทานฏฺฐานํ คนฺตฺวา "อิมสฺมึ ทาเน ๒- กึ วรภณฺฑนฺ"ติ ปุจฺฉิ. เทฺว สาฏกา ภนฺเตติ. เอเต มยฺหํ ปาปุณิสฺสนฺตีติ. ตํ สุตฺวา อมจฺโจ รญฺโญ อาโรเจสิ "เอโก ทหโร เอวํ วทตี"ติ. "ทหรสฺส เอวํ จิตฺตํ, มหาเถรานํ ปน สุขุมสาฏกา วฏฺฏนฺตี"ติ วตฺวา "มหาเถรานํ ทสฺสามี"ติ ฐเปสิ. ตสฺส ภิกฺขุสํเฆ ปฏิปาฏิยา ฐิเต เทนฺตสฺส มตฺถเก ฐปิตาปิ เต สาฏกา หตฺถํ นาโรหนฺติ, อญฺเญว อาโรหนฺติ. ทหรสฺส ทานกาเล ปน หตฺถํ อารุฬฺหา. โส ตสฺส หตฺเถ ฐเปตฺวา อมจฺจสฺส มุขํ โอโลเกตฺวา ทหรํ นิสีทาเปตฺวา ทานํ ทตฺวา สํฆํ วิสฺสชฺเชตฺวา ทหรสฺส สนฺติเก นิสีทิตฺวา "กทา ภนฺเต อิมํ ธมฺมํ ปฏิวิชฺฌิตฺถา"ติ อาห. โส ปริยาเยนปิ อสนฺตํ อวทนฺโต "นตฺถิ มยฺหํ มหาราช โลกุตฺตรธมฺโม"ติ อาห. นนุ ภนฺเต ปุพฺเพ อวจุตฺถาติ. อาม มหาราช สารณียธมฺมปูรโก อหํ, ตสฺส ๓- เม สารณียธมฺมสฺส ปูริตกาลโต ปฏฺฐาย ภาชนียภณฺฑฏฺฐาเน อคฺคภณฺฑํ ปาปุณาตีติ. "สาธุ สาธุ ภนฺเต, อนุจฺฉวิกมิทํ ตุมฺหากนฺ"ติ วตฺวา ปกฺกามิ. อิทํ ภาชนียภณฺฑฏฺฐาเน อคฺคภณฺฑํ ปาปุณาตีติ เอตฺถ วตฺถุ.

@ป.สู. ๒/๔๙๒/๓๐๖ ๓ ฉ.ม. ธมฺมสฺส