๒. ทุติยปณฺณาสก

๖. มหาวคฺค

๑. โสณสุตฺตวณฺณนา

[๕๕] ฉฏฺฐสฺส ปฐเม โสโณติ สุขุมาลโสณตฺเถโร. สีตวเนติ เอวํนามเก สุสาเน. ตสฺมึ กิร ปฏิปาฏิยา ปญฺจ สงฺกมนสาลาสตานิ มาปิตานิ, เตสุ เถโร อตฺตโน สปฺปายสงฺกมนํ คเหตฺวา สมณธมฺมํ กโรติ. ตสฺส อารทฺธวิริยสฺส หุตฺวา จงฺกมโต ปาทตลานิ ภิชฺชึสุ, ชณฺณูหิ จงฺกมโต ชณฺณุกานิปิ หตฺถตลานิปิ ภิชฺชึสุ, ฉิทฺทานิ อเหสุํ. เอวํ อารทฺธวิริโย วิหรนฺโต โอกาสนิมิตฺตมตฺตกมฺปิ ทสฺเสตุํ นาสกฺขิ. ตสฺส วิริเยน กิลมิตกายสฺส จงฺกมนโกฏิยํ ๑- ปาสาณผลเก นิสินฺนสฺส โย วิตกฺโก อุทปาทิ, ตํ ทสฺเสตุํ อถโข อายสฺมโตติอาทิ วุตฺตํ. ตตฺถ อารทฺธวิริยาติ ปริปุณฺณปคฺคหิตวิริยา. น อนุปาทาย อาสเวหิ จิตฺตํ วิมุจฺจตีติ สเจ หิ อหํ อุคฺฆฏิตญฺญู วา อสฺสํ วิปจิตญฺญู วา เนยฺโย วา, นูน ๒- เม จิตฺตํ วิมุจฺเจยฺย. อทฺธา ปนสฺมิ ปทปรโม, เยน น เม จิตฺตํ วิมุจฺจตีติ สนฺนิฏฺฐานํ กตฺวา สํวิชฺชนฺติ โข ปนาติอาทีนิ จินฺเตสิ. ตตฺถ โภคาติ อุปโยคตฺเถ ปจฺจตฺตํ.