๙. ปุตฺตสุตฺตวณฺณนา

[๓๙] นวเม ภโต วา โน ภริสฺสตีติ อเมฺหหิ ถญฺญปายนหตฺถ- ปาทวฑฺฒนาทีหิ ภโต ปฏิชคฺคิโต อเมฺห มหลฺลกกาเล หตฺถปาทโธวนนฺหาปนยาคุภตฺต- ทานาทีหิ ภริสฺสติ. กิจฺจํ วา โน กริสฺสตีติ อตฺตโน กมฺมํ ฐเปตฺวา อมฺหากํ รากุลาทีสุ อุปฺปนฺนกิจฺจํ คนฺตฺวา กริสฺสติ. กุลวํโส จิรํ ฐสฺสตีติ อมฺหากํ สนฺตกํ เขตฺตวตฺถุหิรญฺญสุวณฺณาทึ อวินาเสตฺวา รกฺขนฺเต ปุตฺเต กุลวํโส จิรํ ฐสฺสติ, อเมฺหหิ วา ปวตฺติตานิ สลากภตฺตาทีนิ อนุปจฺฉินฺทิตฺวา

สนฺโต สปฺปริสาติ อิมสฺมึ ฐาเน มาตาปิตูสุ สมฺมา ปฏิปตฺติยา สนฺโต สปฺปุริสาติ เวทิตพฺพา. ปุพฺเพ กตมนุสฺสรนฺติ มาตาปิตูหิ ปฐมตรํ กตคุณํ อนุสฺสรนฺตา. โอวาทการีติ มาตาปิตูหิ ทินฺนสฺส โอวาทสฺส กตฺตา. ภตโปสีติ เยหิ ภโต, เตสํ โปสโก. ปสํสิโยติ ทิฏฺเฐว ธมฺเม มหาชเนน ปสํสิตพฺโพ โหติ.