๔. มนาปทายีสูตร

๔. มนาปทายีสุตฺตวณฺณนา

[๔๔] จตุตฺเถ อุคฺโคติ คุเณหิ อุคฺคตตฺตา เอวํลทฺธนาโม. สาลปุปฺผกํ ขาทนียนฺติ จตุมธุรโยชิเตน สาลิปิฏฺเฐน กตํ สาลปุปฺผสทิสํ ขาทนียํ. ตญฺหิ ปญฺญายมานํ วณฺฏปตฺตเกสรํ กตฺวา ชีรกาทิสมฺภารยุตฺเต สปฺปิมฺหิ ปจิตฺวา สปฺปิมฺปิ วินิวฏฺเฏตฺวา ๒- โกลุมฺเพ ปูเรตฺวา คนฺธวาสํ คาหาเปตฺวา สชฺชิตฺวา ๓- ฐปิตํ โหติ. ตสฺส ๔- ยาคุํ ปิวิตฺวา นิสินฺนสฺส ภควโต อนฺตราภตฺเต ทาตุกาโม เอวมาห. ปฏิคฺคเหสิ ภควาติ เทสนามตฺตเมตํ, อุปาสโก ปน ตํ ภควโต จ ปญฺจนฺนญฺจ ภิกฺขุสตานํ อทาสิ. ยถา จ เอตํ, เอวํ สูกรมํสาทีนิปิ. ตตฺถ สมฺปนฺนโกลกนฺติ สมฺปนฺนพทรํ. สูกรมํสนฺติ มธุรรเสหิ พทเรหิ สทฺธึ ชีรกาทิสมฺภาเรหิ โยเชตฺวา ปกฺกํ เอกสํวจฺฉริกํ สูกรมํสํ. นิพฺพตฺตเตลกนฺติ ๕- วินิวตฺติตเตลํ. นาลิยสากนฺติ สทฺธึ สาลิปิฏฺเฐน มทฺทิตฺวา ชีรกาทิสํยุตฺเต สปฺปิมฺหิ ปจิตฺวา จตุมธุเรน โยเชตฺวา วาสํ คาหาเปตฺวา ฐปิตํ นาฬิยสากํ. ๖- เนตํ ภควโต กปฺปตีติ เอตฺถ อกปฺปิยํ อุปาทาย กปฺปิยมฺปิ น กปฺปตีติ วุตฺตํ, เสฏฺฐี ปน สพฺพํปิ ตํ อาหราเปตฺวา ราสึ กตฺวา ยํ ยํ อกปฺปิยํ, ตํ ตํ อนฺตราปณํ ปหิณิตฺวา กปฺปิยํ อุปโภคปริโภคภณฺฑํ อทาสิ. จนฺทนผลกํ นาติมหนฺตํ ทีฆโต อฑฺฒเตยฺยรตนํ, ติริยํ ทิยฑฺฒรตนํ, สารวรภณฺฑตฺตา ปน มหคฺฆํ อโหสิ. ภควา ตํ ปฏิคฺคเหตฺวา ขณฺฑาขณฺฑิกํ เฉทาเปตฺวา ภิกฺขูนํ อญฺชนปึสนตฺถาย ทาเปสิ.

@ลญฺเฉตฺวา ๔ ฉ.ม. ตํ โส ๕ สี. นิพทฺธเตลกนฺติ ๖ ก. นาฬิยาสากนฺติ

เล่มที่ ๒๒ อังคุตตรนิกาย ปัญจก-ฉักกนิบาต๕๖

ที่มาและฉบับอื่นของ “๔. มนาปทายีสูตร”