@๗ ฉ.ม. นาลิยสากํ

อุชุภูเตสูติ กายวาจาจิตฺเตหิ อุชุเกสุ. ฉนฺทสาติ เปเมน. จตฺตนฺติอาทีสุ ปริจฺจาควเสน จตฺตํ. มุตฺตจาคตาย มุตฺตํ. อนเปกฺขจิตฺตตาย จิตฺเตน น อคฺคหิตนฺติ อนคฺคิตํ. ๑- เขตฺตูปเมติ วิรุหนฏฺเฐน เขตฺตสทิเส.

อญฺญตรํ มโนมยนฺติ สุทฺธาวาเสสุ เอกชฺฌานมเนน ๒- นิพฺพตฺตํ เทวกายํ. ยถาธิปฺปาโยติ ยถาชฺฌาสโย. อิมินา กึ ปุจฺฉติ? ตสฺส กิร มนุสฺสกาเล อรหตฺตตฺถาย อชฺฌาสโย อโหสิ, ตํ ปุจฺฉามีติ ปุจฺฉติ. เทวปุตฺโตปิ อรหตฺตปฺปตฺตตาย ตคฺฆ เม ภควา ยถาธิปฺปาโยติ อาห. ยตฺถ ยตฺถูปปชฺชตีติ ตีสุ วา กุลสมฺปตฺตีสุ ฉสุ วา กามสคฺเคสุ ยตฺถ ยตฺถ อุปฺปชฺชติ, ตตฺถ ตตฺเถว ๓- ทีฆายุ ยสวา โหตีติ. ปญฺจมํ

เล่มที่ ๒๒ อังคุตตรนิกาย ปัญจก-ฉักกนิบาต๕๗

ที่มาและฉบับอื่นของ “๔. มนาปทายีสูตร”