๑. อาฆาตวินยสูตร ที่ ๑

17. 2. Āghātavagga

1. Paṭhamaāghātapaṭivinayasuttavaṇṇanā

[161] Dutiyassa paṭhame āghātaṃ paṭivinenti vūpasamentīti āghātapaṭivinayā. Yattha bhikkhuno uppanno āghāto sabbaso paṭivinetabboti yattha ārammaṇe bhikkhuno āghāto uppanno hoti. Tattha so sabbo imehi pañcahi paṭivinodetabboti attho. Mettā tasmiṃ puggale bhāvetabbāti tikacatukkajjhānavasena mettā bhāvetabbā. Karuṇāyapi eseva nayo. Upekkhā pana catukkapañcakajjhānavasena bhāvetabbā yasmā pana yaṃ puggalaṃ passato cittaṃ na nibbāti, tasmiṃ muditā na upaṭṭhahati, tasmā sā na vuttā. Asatiamanasikāroti yathā so puggalo na upaṭṭhāti, kuḍḍādīhi antarito viya hoti, evaṃ tasmiṃ asatiamanasikāro āpajjitabbo. Sesaṃ heṭṭhā vuttanayattā uttānameva.

เล่มที่ ๒๒ อังคุตตรนิกาย ปัญจก-ฉักกนิบาต๑๗๑

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑. อาฆาตวินยสูตร ที่ ๑”