บทว่า สปฺปายา สมฺปาเยสุ ได้แก่ ที่เป็นอุปการะและไม่เป็นอุปการะ.

บทว่า นิมิตฺตํ ได้แก่ เหตุ.

คำที่เหลือในบททั้งปวงง่ายทั้งนั้นแล. จบอรรถกถาปฐมปฏิสัมภิทาสูตรที่ ๗