บทว่า สนฺนิธิเปกฺโข ได้แก่ ผู้มุ่งฝังจิตลงในทาน.

บทว่า เปจฺจ ได้แก่ ไปถึงโลกอื่นแล้ว.

บทว่า ตํ กมฺมํ เขเปตฺวา ให้ผลของกรรมนั้นสิ้นไป.

บทว่า อิทฺธํ ได้แก่ ฤทธิ คือวิบาก.