พระตถาคตไม่พิจารณาเห็นแม้บุคคลหนึ่งผู้จะลุกขึ้นได้ตอบว่า ธรรมที่ท่านกล่าวแล้วผิด ธรรมที่ท่านกล่าวไม่ดี ชื่อว่าไม่พิจารณาเห็นบุคคลนิมิต.

แม้ในบททั้งสองที่เหลือก็นัยนี้เหมือนกัน. จบอรรถกถารักขิตสูตรที่ ๕