บทว่า มนฺตาย โผฏฺฐพฺพํ ความว่า พึงถูกต้องด้วยความรู้. อธิบายว่า พึงรู้ด้วยปัญญา.

บทว่า ปพฺพเตยฺยา ได้แก่ อันเกิดจากภูเขา.

บทว่า หารหารินี ความว่า สามารถจะพัดพาสิ่งที่จะพึงพัดพาไปได้ เช่นต้นไม้ ต้นอ้อและไม้ไผ่เป็นต้น.

คำที่เหลือในบททั้งปวงง่ายทั้งนั้นแล. จบอรรถกถาอรกานุสาสนีสูตรที่ ๑๐