บทว่า โทสา ความว่า เป็นผู้โกรธแล้ว สิ่งใดมีอยู่รีบหยิบเอาสิ่งนั้นให้ไป เพราะโทสะ.

บทว่า โมเหน ความว่า เป็นผู้หลงให้ไปเพราะโมหะ.

บทว่า ภยา ความว่า เพราะกลัวครหาหรือเพราะกลัวอบายภูมิ. ก็หรือว่าเพราะกลัวครหาและอบายภูมินั้นนั่นแหละจึงให้ไป.

บทว่า กุลวํสํ ได้แก่ เป็นประเพณีของตระกูล. จบอรรถกถาทานวัตถุสูตรที่ ๓