บทว่า นาจฺโจคาฬฺหํ แปลว่า ไม่เบียดกรอนัก.

บทว่า ปริยาทาย ได้แก่ รับมาแล้วใช้จ่ายไป ในข้อนั้น ผู้ใดมีรายได้เพิ่มขึ้นกว่ารายจ่ายเป็น ๒ เท่า รายจ่ายของผู้นั้นไม่สามารถที่จะทำรายได้ให้หมดไป.

(สมดังที่ตรัสไว้ในสิงคาลกสูตรว่า)

จตุธา วิภเช โภเค ปณฺฑิโต ฆรมาวสํ เอเกน โภเค ภุญฺเชยฺย ทฺวีหิ กมฺมํ ปโยชเย จตุตฺถญฺจ นิธาเปยฺย อาปทาสุ ภวิสฺสติ บัณฑิตบุคคลผู้ครองเรือน พึงแบ่งโภคทรัพย์ออก เป็น ๔ ส่วน คือส่วนหนึ่งใช้สอย สองส่วนประกอบ การงาน ส่วนที่ ๔ เก็บไว้ในเมื่อมีอันตราย.

เล่มที่ ๒๓ อังคุตตรนิกาย สัตตก-อัฏฐก-นวกนิบาต๕๔๒

อรรถกถา ฉบับแปลไทย เป็นงานของผู้แปลและผู้จัดพิมพ์ฉบับแปล คัดมาตามต้นฉบับโดยไม่แก้ถ้อยคำ แสดงภายใต้ เงื่อนไขนี้ หากเจ้าของประสงค์ให้นำออก แจ้งที่ saddhammadana@gmail.com จะนำออกทันที

ที่มาและฉบับอื่นของ “ทีฆชาณุสูตร”