บทว่า โมฆปุริสา ได้แก่ บุรุษผู้หลง บุรุษเปล่า.

บทว่า อชฺเฌสนฺติ แปลว่า ย่อมอ้อนวอน.

บทว่า อนุพนฺธิตพฺพํ ได้แก่ พึงติดตามด้วยการติดตาม อิริยาบถ.

บทว่า มญฺญนฺติ ความว่า พระผู้มีพระภาคเจ้าทรงขู่ เพื่อให้เกิดความเอื้อเฟื้อ จึงตรัสอย่างนั้น.