ชื่อว่าจิตที่หลง เปรียบเหมือนถั่วราชมาสที่ชุ่มน้ำ. อธิบายว่า ถั่วราชมาสที่ชุ่มน้ำเป็นของหนักฉันใด ภิกษุก็เป็นผู้หนักฉันนั้น.

บทว่า คิลานา วฏฺฐิโต โหติ ความว่า ภิกษุเป็นไข้ภายหลังหายไข้แล้ว.

บทว่า อารพฺภวตฺถูนิ ได้แก่ เหตุแห่งความเพียร.

พึงทราบความแห่งเหตุของความเพียรแม้นั้นโดยนัยนี้.