บทว่า น จิรฏฺฐิติโก โหติ ได้แก่ ไม่สามารถจะรักษาให้ดำรงอยู่ได้นาน.

บทว่า อปฺปหรนฺตสฺส ปหรติ ความว่า ประหารบุคคลผู้ไม่มีเวรแก่ตน ผู้ไม่มีประหารตน ได้แก่ บุคคลผู้มีคุณความดี คนแก่ และคนหนุ่มผู้ไม่ควรประหาร.

บทว่า อนวเสสํ อาทิยติ ได้แก่ ยึดเอาไม่ให้เหลือ.

จริงอยู่ ธรรมเนียมของโจรผู้ฉลาดมีดังนี้.