บทว่า อฏฺฏิเยยฺย ได้แก่ พึงเป็นผู้มีอาการ คือถูกเบียดเบียน.

บทว่า หราเยยฺย ได้แก่ ละอาย.

บทว่า ชิคุจฺเฉยฺย ได้แก่ ถึงความเกลียดชัง.

บทว่า เมทกถาลิกํ ได้แก่ ภาชนะที่บุคคลทำไว้สำหรับสุนัขเจาะเป็นรูไว้ในที่นั้นๆ เพื่อการไหลออกของน้ำแกง เรียกภาชนะมันข้น.