บทว่า กลฺลํ วจนาย ได้แก่ ควรเพื่อจะกล่าว.

บทว่า วีตราคํ ได้แก่ ปราศจากราคะ.

บทว่า อสราคธมฺมํ ได้แก่ หมดสภาพที่จะให้ยินดีด้วยราคะ.

บทว่า อนาวตฺติธมฺมํ ได้แก่ หมดสภาพที่จะกลับมา คือไม่ควรเกิดต่อไป. อธิบายว่า มีสภาพดับสนิท โดยไม่มีปฏิสนธิอีกต่อไปนั่นเอง.