บทว่า อนาเสวิโต ได้แก่ ไม่เสพ คือไม่ถูกต้องไม่ทำให้แจ้ง.

บทว่า อธิคมฺม ได้แก่ ถึงการบรรลุทำให้แจ้ง.

บทว่า ตเมเสเวยฺยํ ได้แก่ พึงเสพ คือพึงพบอานิสงส์นั้น.

บทว่า ยมฺเม ได้แก่ ของเราด้วยเหตุใด.