ปัตตสูตร ที่ ๑-๒

๗. ปตฺตนิกุชฺชนสุตฺตวณฺณนา

[๘๗] สตฺตเม นิกฺกุชฺเชยฺยาติ เตน ทินฺนสฺส เทยฺยธมฺมสฺส อปฺปฏิคฺคหณตฺถํ ปตฺตนิกฺกุชฺชนกมฺมวาจาย นิกฺกุชฺเชยฺย, น อโธมุขฏฺฐปเนน. อลาภายาติ จตุนฺนํ ปจฺจยานํ อลภนตฺถาย. ๔- อนตฺถายาติ อุปทฺทวาย อวฑฺฒิยา. อุกฺกุชฺเชยฺยาติ อุกฺกุชฺชนกมฺมวาจาย อุกฺกุชฺเชยฺย.

เล่มที่ ๒๓ อังคุตตรนิกาย สัตตก-อัฏฐก-นวกนิบาต๒๓๒

ที่มาและฉบับอื่นของ “ปัตตสูตร ที่ ๑-๒”